Ağrı ve boğazda rahatsızlık hissi yaygındır. Bu nedenle doktorunuzun önerdiği ağrı kesici ilaçları düzenli olarak kullanmanız önemlidir. Ayrıca soğuk sıvılar veya buzlu yiyecekler tüketerek boğazınızdaki rahatsızlığı hafifletebilirsiniz. Ameliyat sonrası ilk birkaç gün boyunca yutma zorluğu yaşayabilirsiniz.

Bu nedenle yumuşak ve sıvı gıdalar tüketmek önemlidir. Ayrıca sıcak ve baharatlı yiyeceklerden kaçınmalısınız. Ameliyat sonrası dinlenmek ve yeterince uyumak iyileşme sürecini hızlandırabilir. İlk birkaç gün boyunca evde istirahat etmek ve ağır fiziksel aktivitelerden kaçınmak önemlidir.

Bademcik Hastalığı Belirtileri

Boğazın iltihaplanması, enfekte olması sonucu ortaya çıkabilen semptomlarla kendini gösterir. Bademcikler, boğazın arkasında bulunan lenfoid dokulardır. Vücudun enfeksiyonlara karşı savunma mekanizmasının bir parçası olarak işlev görürler. Hastalığının en yaygın belirtilerinden biri boğaz ağrısıdır.

Boğaz ağrısı sık sık yutma sırasında artar ve rahatsızlık verebilir. Enfekte olanlar kızarabilir ve şişebilir. Bademcikte şişme ve kızarıklık, boğazın arka tarafında veya dil kökünde görülebilir. Bademcik ameliyatı sonrası Enfekte olan, üzerinde beyaz lekeler veya kabartılar oluşabilir.

İltihabının bir işareti olabilir. Özellikle streptokok bakterisinin neden olduğu strep boğazı gibi enfeksiyonlarda görülür. Enfeksiyonları sıklıkla ateşe neden olur. Ateş, vücudun enfeksiyonla savaşmaya çalıştığının bir göstergesidir. İltihaplanması, kulak ağrısına yol açabilir, çünkü  kulaklar aynı sinirlerle bağlantılıdır.

Bademcik Ameliyatı Nasıl Yapılır?

Ameliyat günü hastanın genellikle genel anestezi alması gerekmektedir. Bu, hastanın ameliyat süresince uyumasını sağlayan bir anestezi türüdür. Böylece hastanın herhangi bir acı veya bilinçli deneyim yaşaması önlenir.

Hasta genel anestezi altındayken ameliyat masasına yerleştirilir. Ardından uygun bir pozisyona getirilir. Bu pozisyon, ameliyatın kolayca yapılmasına olanak tanır. Doktor, genellikle hastanın ağzını açarak ve dilini yukarı kaldırarak erişir.

Bazı durumlarda bir metal kıskaç veya lazer gibi özel aletler kullanılabilir. Doktor, bademcikleri çıkarmak için özel cerrahi aletler kullanır. Genellikle bir kesici veya koter adı verilen ısıtılmış bir aletle kesilir ve çıkarılır.

Bademcikler çıkarıldığında, doktor kanamayı durdurmak için dikkatlice kan damarlarını kapatır. Bademcik ameliyatı sonrası komplikasyonları önlemek için önemlidir. Çıkarıldıktan sonra, ameliyat bölgesi dikiş atılabilir veya koterleme (ısıtılmış aletle yakma) işlemi uygulanabilir. Ameliyat bölgesini kapatmaya ve iyileşmeyi desteklemeye yardımcı olur.

Bademcik Ameliyatı Sonrası İyileşme Süreci

Bademcik ameliyatı sonrası iyileşme süreci, kişiden kişiye farklılık gösterebilir. Ancak genellikle birkaç hafta sürebilir. Doktorunuzun önerdiği ağrı kesici ilaçları düzenli olarak kullanın. Ağrı kesiciler, ameliyat sonrası ağrıyı hafifletebilir.

Ameliyat sonrası dinlenmek ve yeterince uyumak iyileşme sürecini hızlandırabilir. İlk birkaç gün boyunca evde istirahat etmek önemlidir. İlk birkaç gün boyunca sıvı veya püre gıdalar tüketmek daha iyi tolere edilir.

Ağrı ve yutma zorluğu yaşanmaması için sert veya tahriş edici gıdalardan kaçının. Sıvı alımı önemlidir, bu nedenle su, meyve suyu ve çorba gibi sıvıları sık sık tüketin. Bademcik ameliyatı sonrası önerilen burun spreylerini kullanarak burun tıkanıklığını hafifletebilirsiniz.

Burun tıkanıklığı ağızdan nefes almayı zorlaştırabilir. Sıcak bir banyo veya duş, kasları rahatlatabilir ve iyileşme sürecine yardımcı olabilir. Ancak aşırı sıcak suya maruz kalmaktan kaçının, çünkü bu kan basıncını artırabilir. Ameliyat sonrası ağız hijyenine dikkat edin. Doktorunuzun önerdiği gargara veya ağız bakım ürünlerini kullanın. Ağız bakımı enfeksiyon riskini azaltabilir.

The post Bademcik Ameliyatı Sonrası first appeared on Op. Dr. Sezai Sevengil.

Eğer belirtiler yaşıyorsanız, bir doktora başvurmanız önemlidir. Doktorunuz, doğru teşhis koymak ve uygun tedavi yöntemini belirlemek için sizi değerlendirecektir.

Bademcik Şişmesi Nedenleri

Streptokokun neden olduğu iltihabı (tonsilit) en yaygın bakteriyel enfeksiyonlardan biridir. Bu durum ağrılı bir boğaz enfeksiyonuna yol açabilir. Adenovirüsler, influenza virüsü, Epstein-Barr virüsü gibi viral enfeksiyonlarla enfekte olabilir. Bu enfeksiyonlar da neden olabilir.

Bazı insanlar alerjik reaksiyonlar sonucunda yaşanabilir. Özellikle polen, ev tozu akarı, hayvan tüyleri veya bazı gıdalara karşı alerjisi olan kişilerde şişme ve iltihaplanma görülür. Bademcik şişmesi sonucu çukur bölgede yiyecek parçacığı ve bakterilerin birikmesi sonucu tonsil taşları oluşur. Bu taşlar rahatsızlık hissine neden olabilir.

Stres, bağışıklık sistemini zayıflatabilir. Vücudu enfeksiyonlara karşı daha savunmasız hale getirebilir. Bu durumda enfeksiyonlara daha açık hale gelmesi ve şişmesi mümkündür.

Doktorunuz semptomların şiddetine göre uygun tedavi seçeneklerini değerlendirecektir. Ağrı kesiciler, ilaçlar ve boğaz spreyleri gibi tedaviler reçete edilebilir. Dinlenme, bol sıvı tüketimi ve gargara yapma gibi yöntemler semptomları hafifletir.

Eğer bademcik şişmesi tekrarlayan bir sorun haline geliyorsa, doktor tonsillektomi önerir. Bu operasyon, tamamen veya kısmen çıkarılmasını içerir. Ancak, ameliyat kararı doktorunuz tarafından size özgü duruma bağlı olarak verilir.

Tedavi Yöntemleri

Genellikle yorgunluk ve halsizlik hissi de olabilir. Bu nedenle, dinlenmek ve vücudun iyileşmesine izin vermek önemlidir. Bol miktarda sıvı tüketmek, vücudun hidrasyonunu sağlar ve nemlenmesine yardımcı olur. Sıcak veya soğuk içecekler, boğaz ağrısını hafifletebilir. Doktorunuz, ağrı ve ateşi kontrol altına almak için ağrı kesiciler önerebilir.

Bakteriyel enfeksiyonlardan kaynaklanan rahatsızlıkta doktorlar genellikle antibiyotik reçete eder. Bu ilaçlar enfeksiyonu kontrol altına alarak semptomları hafifletebilir. Antibiyotikleri düzenli olarak kullanmak ve tam tedavi süresini tamamlamak önemlidir. Doktorunuz, boğaz spreyleri veya gargara solüsyonları gibi lokal etkili ürünleri önerir. Bu ürünler rahatsızlığı azaltabilir ve rahatlama sağlayabilir.

Tuzlu su çözeltisiyle gargara yapmak, hafifletebilir. Boğazdaki enfeksiyonu temizlemeye yardımcı olabilir. Bir bardak ılık suya yarım çay kaşığı tuz ekleyerek gargara yapabilirsiniz. Tekrarlayan enfeksiyonlar bademcik şişmesi durumunda, doktorlar ameliyatla çıkarılmasını önerir. Bu cerrahi müdahale, bademciklerin kalıcı olarak çıkarılmasını sağlar.

The post Bademcik Şişmesi first appeared on Op. Dr. Sezai Sevengil.

Sekonder Primer Tümörler Nelerdir?

Lokal nüks ve metastazlar baş boyun malignansili hastalarda daha çok kısa dönem yaşamı etkilerken, sekonder primer tümörler günümüzde, bu hastaların uzun dönem yaşamlarını etkileyen en önemli faktör olarak gösterilmektedir. Sekonder primer tümörlerin önemine dikkat çeken ilk yayın 1889’da Billroth tarafından yapılmış, bunu 1932’de Warren ve Gates’in 1259 olguya dayanan yayını izlemiştir.’ Warren ve Gates’in önerdikleri sekonder primer karsinom tanımı, bugün hâlâ dünya çapında kabul görmektedir. Buna göre bir tümörü sekonder primer olarak tanımlamak için gerekli kriterler şu şekildedir:
1. Tümörün malignitesi histolojik olarak kanıtlanmalıdır.
2. İlk ve sekonder primer tümörler topografik olarak kesin bir şekilde ayrı olmalı, submukozal veya epitel içi yayılımla ortaya çıkma söz konusu olmamalıdır.

3. İkinci tümörün metastatik olmadığı belirlenmelidir. Sekonder primer tümörler, ortaya çıkış zamanları yönünden eşzamanlı (senkron) ya da farklı zamanlı (metakron) olarak nitelendirilir. Eşzamanlı olanlar, tanıları ilk tümörle birlikte veya ilk tümörün tanısından sonraki ilk 6 ay içinde konulanlardır. Farklı zamanlı olanlar ise, ilk tümörün tanısından en az 6 ay geçtikten sonra tanı konulan tümörlerdir. Tanısı ilk tümörle aynı zamanda konulan tümörleri, simultan tümörler olarak üçüncü bir grupta toplayan yazarlar da vardır.

PATOGENEZ

Karsinomların çok odaklı gelişimini açıklamak için değişik teoriler ileri sürülmüştür. 1953’te Slauhter ve arkadaşları tarafından öne sürülen alan kanserizasyonu görüşü, bugün için en fazla kabul edilendir. Bu görüşe göre tüm solunum yolları ile birlikte üst sindirim yolları epiteli, başta sigara ve alkol olmak üzere, dıştan gelen etkilerle anatomik ve patolojik değişikliklerin meydana geldiği ortak bir karsinojenik alan oluşturmaktadır. Bu alanda birden fazla odakta prekanseröz doku değişiklikleri başlayabilmekte ve prekanseröz değişikliklerin derecesine göre değişik zamanlarda farklı kanserleşme odakları belirebilmektedir.

Çoğul kanser gelişiminde, dış etkenlerin yanı sıra genetik yatkınlığın da çok önemli bir faktör olduğunu gösteren çalışmalar bulunmaktadır. Bu görüşün öncülerinden olan Faber’e göre kanserleşme, uzun bir zaman dilimi içinde gelişen, basamak tarzındaki doku değişimleri sonucunda ortaya çıkmaktadır. Buna göre kanser gelişiminde başlangıç (inisiasyon), yükselme (promosyon) ve ilerleme (progresyon) olarak tanımladığı 3 ana dönem vardır. Başlangıç döneminde, karsinojenik dış etkenler ile birkaç hedef hücrenin fenotipinde kalıcı bir değişiklik oluşmaktadır. Yükselme döneminde bu hedef hücreler çoğalarak benignneoplaziye benzer proliferasyon odakları oluşturur.

Bu odaklar daha sonra ya tekrar normal dokuya dönüşür ya da kansere doğru ilerleme olur. Diğer bazı araştırmalarda da, DNA tamir mekanizmalarında genetik yetersizliği olan kişilerde sekonder primer tümörler daha kolay geliştiği gösterilmiştir. Bu genetik yetersizlik, bleomisin gibi mutajenlere karşı duyarlılığın araştırılması ile ortaya konabilmektedir. Sonuç olarak; sekonder primerlerin gelişiminde çevresel karsinojenik faktörlere maruz kalma ve genetik yatkınlığın birlikte rol oynadığı kabul edilmektedir.

GÖRÜLME SIKLIĞI

Literatürde baş boyun malignansilerindeki sekonder primer sıklığı olgu sayısı, izleme süresi ve coğrafik özelliklere bağlı olarak %2.4 ile %35 arasında değişmekle beraber, genel olarak %10-15 civarındadır. Sekonder tümörler histolojik olarak çoğunlukla skuamöz hücreli kanserlerdir. Metakron sekonder kanserler, senkronlara göre genellikle 3/2 oranında daha sıktır. Senkron tümörler daha çok oral kavite, larenks, farenks ve özofagusta, metakron olanlar ise daha çok akciğerde görülmektedir. İlk tümörün tanısı 60 yaşından önce konan olgularda sekonder tümör şansı daha çoktur. Sekonder tümörler en sık 60-70 yaş grubunda ortaya çıkmaktadır ve erkeklerde daha fazladır.

İlk tümörün tanısından sonra yıllık sekonder primer tümörler gelişme riski çeşitli serilerde %1.5 ile %6 arasında değişmektedir ve bu risk oranı seneler boyunca sabit kalmaktadır. 1920 Sekonder tümörler büyük sıklıkla üst solunum ve sindirim yolları epiteli ile akciğerlerde görülmektedir. Daha nadir olarak gastrointestinal sistem, ürogenital sistem, deri, tiroid bezi, iskelet sistemi ve diğer bölgelerde de ortaya çıkabilir. Sekonder primerlerin genel olarak %40-50 kadarı üst solunum ve sindirim yollarında yerleşim gösterir. Oral kavite, orofarenks ve hipofarenkste görülme sıklığı, larenkse göre daha fazladır. Değişik çalışmalarda akciğerlerdeki sekonder tümör oranı %10 ile 50 arasında değişmektedir.

İlk tümörün büyüklüğü, evresi, histolojisi ve nodal metastaz faktörleri ile akciğerdeki sekonder tümör sıklığı arasında bir ilişki bulunmamıştır. Akciğer sekonder tümörleri sıklıkla skuamöz hücreli kanserler, daha nadir olarak adenokanser ve küçük hücreli kanserlerdir. Akciğerdeki lezyonun metastaz ya da sekonder tümör ayırımındaki güçlükler halen sürmektedir. Histolojik kriterler ayırımda önemlidir. Lezyonun hiler ya da endobronşiyal olması, ilk tümörden uzunca bir zaman sonra ortaya çıkması ve boyunda metastaz olmaması, sekonder tümörü destekleyen bulgulardır. Ayrıca radyolojik olarak saptanan akciğer izole nodal opasitelerinin, metastazdan ziyade büyük çoğunlukla sekonder primer oldukları bildirilmektedir. Son yıllarda kanser hücresinde moleküler düzeydeki araştırmalar, metastatik ve sekonder tümör ayırımını çok daha net olarak sağlayabilmektedir.

İLK TÜMÖRE AİT ÖZELLİKLER İLE SEKONDER TÜMÖR İLİŞKİLERİ

Baş boyundaki ilk tümörün yerleşimi, sekonder primer tümörler sıklığını etkileyen önemli bir faktör olarak görünmektedir. Sekiz yüz elli bir olguda yapılan bir çalışmada, sekonder primerler beş yıllık bir izleme süresi içinde en sık dil kökü kanserlerinde (%41), daha sonra sıklık sırasına göre piriform sinüs (%34), oral kavite (%27), larenks (%23) ve tonsil kanserlerinde (%15) ortaya çıkmıştır. İlk tümörün histolojisi ve diferensiyasyon derecesi, sekonder tümör sıklığını etkilememektedir.12 Ayrıca baş boyundaki ilk tümöre uygulanan tedavi şeklinin de (cerrahi ya da radyoterapi), sekonder tümör sıklığına etkisi yoktur.

Dünya genelinde olduğu gibi, ülkemizde de baş boyun malignansileri arasında larenks ve oral kavite kanserleri en sık görülmektedir.” Larenks kanserlerinde sekonder primerler, sıklıkla akciğer ve özofagusta ortaya çıkmaktadır. Larenksin lokal ve bölgesel kontrolü yüksek olan erken evre (T1-T2) tümörlerinde sekonder tümör olasılığı, ileri evre tümörlerine (T3-T4) göre daha fazla olmakla beraber, tümörün diferansiyasyon derecesi sekonder tümör sıklığını etkilememektedir.

Supraglottik tümörlerde sekonder tümör olasılığı, glottik tümörlere göre biraz daha çoktur. Diğer yandan, larenks kanseri nedeniyle konservatif cerrahi uygulanan olgularda sekonder primer tümörler, total larenjektomi uygulananlara göre iki kat fazla görülmektedir. Oral kavite kanserlerinde ise sekonder tümörler genellikle oral kavite ve orofarenkste görülmektedir. Oral kavite kanserinde, oral kavitede sekonder primer olasılığının normal topluluğa göre erkeklerde 75 ve kadınlarda 190 kez, özofagusta sekonder primer şansının ise erkeklerde 25 ve kadınlarda 45 kez daha fazla olduğu bildirilmektedir. Oral kavitenin sigara ve alkol gibi dış etkenlere daha çok maruz kalan alt bölge kanserlerinde (ağız tabanı, alt alveoler çıkıntı ve retromoler trigon) sekonder primer olasılığı, oral kavitenin diğer bölgelerine göre daha fazladır.

Orofarenks ve hipofarenks kanserlerinde sekonder primerler en çok oral kavite ve hipofarenkte, özofagus kanserlerinde ise özellikle hipofarenks, orofarenks ve bukkal mukoza olmak üzere, yine sıklıkla üst sindirim yollarında gelişmektedir. Diğer yandan akciğer kanserlerinde de, özellikle larenks olmak üzere baş boyun yerleşimli sekonder kanserler sık görülmektedir.

BAŞ BOYUN MALIGNANSİLİ HASTALARIN SEKONDER PRIMER YÖNÜNDEN İZLENMESİ

Baş boyun malignansilerinde sekonder tümör riskinin yıllar boyunca sabit bir oranda sürmesi nedeniyle, ilk tümörün tanı ve tedavisinden sonraki yaşamlarında hastaların periyodik olarak izlenmeleri gerekmektedir. Amerikan Kanser Topluluğu’nun (American Cancer Society= ACS) bu konudaki önerisi, hastaların kontrollerinin ilk yıl ayda bir, ikinci yıl 2 ayda bir, üçüncü yıl 3 ayda bir ve yaşamlarının geri kalan kısmında 6 ayda bir yapılmasıdır. Hastaların kontrollerinde, sekonder primer tümörler en sık görüldüğü baş boyun bölgesinin bakısı önem taşımaktadır.

Bu amaçla rutin ağız boğaz bakısı yanında indirekt ve direkt larengoskopi, burun boşlukları, nazofarenks, orofarenks ve larenksin rijid ve fleksibl endoskopik bakıları yapılmalıdır. Periyodik kontrollerde özofagoskopi ve bronkoskopiyi de içeren rutin panendoskopik bakı yanında özofagus abrasif sitolojik incelemelerini öneren yazarlar da vardır. Ancak anabilim dalımızda ve diğer birçok merkezde, panendoskopi yerine hastaların semptomları göz önüne alınarak özofagografi ve selektif endoskopi tercih edilmektedir. Sekonder primer tümörler sık görüldüğü akciğerlerin değerlendirilmesi için, 6 ayda bir radyolojik inceleme önerilmektedir.

Bu izleme özellikle akciğer sekonder tümörlerinin daha sık görüldüğü larenks kanserlerinde önem taşımaktadır. Eldeki olanaklara göre radyolojik inceleme, konvansiyonel grafi ya da bilgisayarlı tomografi şeklinde yapılabilir, ancak akciğer sekonder tümörlerinin erken saptanmasında bilgisayarlı tomografinin çok daha hassas olduğu bildirilmektedir. Baş boyun ve akciğerler dışında kalan sekonder primerlerin yarıya yakını ürogenital sistemde ortaya
çıktığından, hastaların bu yöndeki yakınmaları da izleme sırasında dikkatle değerlendirilmelidir. Baş boyun malignansili hastaların sekonder primer yönünden izlenmesinde biyolojik tümör belirleyicilerin (tümör marker) değerini araştıran birçok çalışma vardır, ancak günümüzde değerini kanıtlamış bir marker halen bulunmamıştır.

KORUNMA

Baş boyun malignansili hastalarda sekonder primer tümör olasılığını azaltmak için başta sigara, alkol, mesleksel ve çevresel irritanlar gibi karsinojenik dış faktörlerin eliminasyonu yanında, retinoid türevleri ile kemopreventasyonun yararı üzerinde durulmaktadır. Retinoid türevlerinin yüksek dozda ve uzun süreli kullanımının prekanseröz lezyonlarda gerilemeye neden olduğu gösterilmiştir. Ancak ağız kuruluğu, disfaji, kilo kaybı, kaşeksi gibi yan etkileri vardır ve tedavinin kesilmesinden sonra lezyonlar genellikle tekrarlamaktadır.

PROGNOZ

Baş boyun malignansilerinde sekonder primer varlığı, prognozu dramatik bir şekilde kötüleştirmektedir. Metakron tümörlerde prognoz senkronlara göre biraz daha iyidir.” Baş boyun yerleşimli sekonder tümörlerde 5 yıllık sağkalım şansının %20 civarında, özofagus ve akciğer yerleşiminde ise %5’in altında olduğu bildirilmektedir.10122 İlk tümörün tanı ve tedavisinden sonra periyodik olarak izlenen hastaların ortalama sağkalım şansı, ortaya çıkan semptomlarla kendiliğinden başvuranlara göre yaklaşık 2 kez daha fazladır.

ÖZET

Sekonder primer tümörler günümüzde baş boyun malignansili hastalarda prognozu olumsuz yönde etkileyen önemli bir sorundur. Baş boyun malignansilerinde senkron ya da metakron olarak olguların %10-15’inde görülen sekonder primerler, en sık olarak yine baş boyun bölgesinde ve ikinci sıklıkla akcigerlerde ortaya çıkmaktadır. İlk tümörün tanısından sonra sekonder tümör olasılığının yıllarca sabit bir oranda sürmesi, baş boyun malignansili olguların ömür boyu periyodik izlenmelerini gerektirmektedir.

The post Sekonder Primer Tümörler first appeared on Op. Dr. Sezai Sevengil.

1) Üst solunum yolu enfeksiyonları

Üst solunum yolu burun ve ağız girişinden soluk borusuna kadar olan bölümü kapsar. Bu bölgedeki viral enfeksiyonlar (grip, nezle veya farenjit gibi) mukoza dokusunda ödemli akıntılara neden olabilir. Meydana gelen akıntılar dolaylı yoldan ses tellerini etkileyebildiği gibi bazen de larenjit dediğimiz ses tellerini doğrudan etkileyen tabloyu ortaya çıkarabilir. Genellikle meydana gelen hastalıklara yönelik tedavi uygulandığında ses kısıklığı sorunu da ortadan kalkar.

2) Reflü

Reflü, mide içeriğinin yemek borusuna doğru yükselmesi durumudur. Asitli besinler yemek borusunu tahriş eder. Bazen yemek borusundan da yukarıya çıkarak gırtlak ve ses tellerini etkiler ve ses kısılmasına yol açabilir.

3) Geniz akıntısı

Boğazda takılma hissi, sürekli yutkunma, boğazı sürekli temizleme gibi hayat kalitesini olumsuz etkileyen alışkanlıklara neden olan geniz akıntısı daha aşağıya inerek ses kısılmasına yol açabilir.

4) Sesin yanlış kullanılması ve travma

Sesin yoğun ve yanlış kullanılması ses tellerinde nodüllere neden olabilir. Ses tellerindeki ödem ilerleyerek polipler oluşabilir. Özellikle mesleki ve profesyonel anlamda sesini kullanmak zorunda kalan öğretmenler, avukatlar, ses sanatçıları ve topluluğa hitap eden kişiler bu sorunla çok sık karşılaşır. Yüksek seviyede ve yanlış bir biçimde çıkan ses adeta ses tellerine yumruk atarcasına bu bölgeyi harap eder. Travmaya uğrayan ses telleri bazen ses terapisi ile bazen de cerrahi yöntemlerle tedavi edilmeye çalışılır.

5) Gırtlak kanseri

Gırtlak kanserinin oluşmasında sigara kullanımı, alkol tüketimi, bazı viral hastalıklar ve genetik faktörler etkilidir. Gırtlağı ve ses tellerini tutan bu tümörler hem ses tellerinin hareket ve titreşimini etkiler hem de gırtlağın kas, sinir ve eklem yapısını tutar. Bu nedenle ses kısıklığı meydana gelir.

The post Ses Kısılmasının Nedenleri first appeared on Op. Dr. Sezai Sevengil.

Her iki hastalığa da virüsler neden oluyor. Ancak gribe neden olan bir tek virüs varken soğuk algınlığına 200’ün üzerinde virüs yol açabiliyor. Bu yüzden soğuk algınlığına yönelik aşı gibi bir korunma metodu bulunmuyor. Soğuk algınlığının şikayetleri daha hafif seyrederken gribal enfeksiyon tüm vücudu etkilediği için daha ağır bir hastalık süreci yaşatabiliyor. Peki grip ile soğuk algınlığını nasıl ayırt edebiliriz?

Öncelikle doktorunuz bunu kolaylıkla ayırt edebilir. Ancak belirtilere bakıldığında farkları siz de görebilirsiniz:

• Soğuk algınlığında nadiren ateş görülür. Gripte ise ateş yüksektir.
• Soğuk algınlığında baş ağrısı olmayabilir ya da çok az olur. Gripte baş ağrısı görülür.
• Soğuk algınlığında boğaz ağrısı pek yaşanmaz. Gripte sıklıkla görülür.
• Vücudun genelinde ağrı, yorgunluk ve halsizlik gripte daha belirgindir.
• Burun tıkanıklığı soğuk algınlığında çok görülür. Gripte böyle bir semptom olmayabilir.
• Soğuk algınlığında öksürük nadiren, gripte yaygın bir şekilde görülür.
• Soğuk algınlığından kaynaklanan komplikasyonlar daha hafifken grip daha ciddi komplikasyonlara neden olabilir.
• Soğuk algınlığının bir aşısı yokken gribin vardır.

Grip hakkında daha fazla bilgi için grip yazımızı okuyun.

Soğuk algınlığı hakkında daha fazla bilgi için soğuk algınlığı yazımızı okuyun.

The post Soğuk Algınlığı ile Grip Arasındaki Farklar first appeared on Op. Dr. Sezai Sevengil.